Przybyłowo - Historia Wysoczyzny Elbląskiej

Przejdź do treści



iedy wieś została założona, nie wiadomo. Było to dopiero w okresie polskim (w latach 1466-1772). Przybyłowo powstało  jako majątek starostwa tolkmickiego. Był to jeden z trzech folwarków starościńskich, obok majątku Kikoły - Kickelhof (Hühnerdorf) i Rychnowy - Rückenau (Getreideau). Jego początkowa nazwa Taubenhof, poprzez dolnoniemiecki Duwenhof lub Duenhof przekształciła się w Dünhöfen.

W 1769 r. ostatni starosta tolkmicki Mikołaj Wilhelm von Korff przekazał w czterdziestoletnią dzierżawę część ziemi Przybyłowa dwóm zagrodnikom czynszowym. W wyniku pruskiej reformy rolnej  (w latach 1808–1872) nadano chłopom prawo własności do posiadanej przez nich ziemi wraz ze zniesieniem obciążeń feudalnych (np. pańszczyzny i czynszu).

Po I rozbiorze Polski (w 1772 r.) starostwo tolkmickie stało się domeną Królestwa Prus i podlegało kamerze wojny i domen (Kriegs- und Domänenkammer). Po przekształceniu urzędów kamer w rejencje (Regierung) folwark w Przybyłowie został wydzierżawiony w 1802 r. mistrzowi rymarskiemu Georgowi Huhnowi z Kwidzyna (Marienwerder). Musiał on zapłacić za dzierżawę 2 750 talarów i bardzo wysoki roczny czynsz w wysokości 302 talarów oraz 8 i 2/3 srebrnych groszy. Zamiast czynszu pieniężnego mógł dostarczyć 453 buszli i 7 korców żyta. Każdego roku musiał też przekazać do królewskiego magazynu w Elblągu 26 buszli i 12 korców. Prawdopodobnie z powodu bardzo niesprzyjających warunków dzierżawy Huhn nie wytrzymał długo w Przybyłowie. Już w 1805 roku przeniósł się do Nadbrzeża (Reimannsfelde), które kupił za 10 766 talarów i był jego właścicielem do 1810 r. W Przybyłowie dzierżawcą został niejaki Gellert. Jednak w 1812 r. Przybyłowo zostało wystawione na aukcję. Folwark sprzedano kilku właścicielom, którzy podzielili go między siebie. Od tego czasu dawny folwark stał się wsią.
 
Przybyłowo w 1925 r. liczyło łącznie 218 ha i 164 mieszkańców (1905 -176; 1939 -159 osób)
Temat w przygotowaniu, treść może ulec zmianie.


Źródło:
E. G. Kerstan, Die Geschichte des Landkreises Elbing, Elbląg 1925, s.194.

www.territorial.de [dostęp: 05.04.2020]
Wróć do spisu treści